Here
------
Oh.. /boot and / need to be primary!
Friday, June 23, 2006
Wednesday, June 21, 2006
seminar
Conviction
conv(s->u) = 1/imp(s->~u)
it is generalized from improvement but taken negative case into consideration too.
Semi-Supervised Learning
using graph-based to connect nearest all instances in the datasets. Estimating the labels of unknown instances by energy propagation (or other functions) of connected instances.
Multiple-Instance Learning
we know the negative is all negative but for positive group is combined with at least one positive. An example of application is content-based image retrieval
conv(s->u) = 1/imp(s->~u)
it is generalized from improvement but taken negative case into consideration too.
Semi-Supervised Learning
using graph-based to connect nearest all instances in the datasets. Estimating the labels of unknown instances by energy propagation (or other functions) of connected instances.
Multiple-Instance Learning
we know the negative is all negative but for positive group is combined with at least one positive. An example of application is content-based image retrieval
Monday, June 19, 2006
ไม่ไหวแล้ว...เหนื่อยมาก
วันนี้ทดลองติดตั้ง Fedora Core 5
กับ compile apt ต่างๆ อันได้แก่ Apache (HTTP Daemon 2.2.2), MySQL (5.0.22), PostgreSQL (8.1.4), PHP (5.1.4)
ทุกตัวเป็นเวอร์ชั่นใหม่กิ๊กทั้งหมด ปัญหาตามมาล้านแปดมากมาย
หลักๆ ก็คือตำแหน่งของไฟล์ที่สร้างขึ้นไม่เหมือนเดิม ต้องหากันวุ่นวายอ้วกแตก
เพราะในแมนวลกับของจริง ไม่ตรงกันเลย ทั้ง library และ bin files
ประเด็นคือ จะใช้สอนพรุ่งนี้อยู่แล้วแต่ไม่สามารถทำให้มันจบลงในสามชั่วโมงแน่ๆ ถ้าทำตามแมนวลอ่ะนะ
พรุ่งนี้คงเหนื่อยอีกวันแหงๆ ภาวนาว่าขอให้อาจารย์สักคนว่าง เข้ามาช่วยด้วยเถิด.
-------
วันนี้มีคุณลุงโปรเฟสเซอร์จากเยอรมัน มาเยี่ยมชมที่แลบกันหลายคนทีเดียว
จากห้องเงียบๆ ก็เกิดอาการตลาดฝรั่งแตก ...จนต้องมีคนคอยปรามและเรียกตัวกันกลับไป
เพื่อไปเวียนห้องอื่นๆ ต่อ จริงๆ ก็ไม่มีอะไรจะคุยหรอก เรื่องงานวิจัยก็งั้นๆ เพราะทำคนละสายกัน
แต่ก็พูดนู่นถามนี่ไปเรื่อยๆ เพื่อจะเป็นเจ้าบ้านที่ดีต้อนรับอาคันตุกะ
ติดใจลุงอยู่คนนึง แกเห็นบูมเมอแรงที่ติดข้างตู้เราก็สนใจมาก เดินเข้ามาถามโน่นถามนี่
แกแนะนำวิธีปา และวิธีฝนให้มันเหวี่ยงกลับมาให้ซะด้วย ตั้งแต่ได้มาก็ยังไม่เคยลองเหมือนกัน
แกเล่าเรื่อง ที่แกบอกว่าตลกว่า ชนเผ่าอบอริจินต้องการที่จะทิ้งบูมเมอแรงแต่เขวี้ยงเท่าไหร่ๆ มันก็กลับมาทุกที
ก็เลยทิ้งไม่ได้ จำได้ว่าเคยอ่่านเรื่องนี้แล้วนะแม้จะเป็นครั้งแรกแต่ก็ไม่ตลกเลย ไว้วันหลังจะเอาเรื่องตลกที่คิดว่าตลกจริงๆ มาแปะดีกว่า... (จะได้รู้ว่าเส้นขำอยู่ระดับไหน)
กับ compile apt ต่างๆ อันได้แก่ Apache (HTTP Daemon 2.2.2), MySQL (5.0.22), PostgreSQL (8.1.4), PHP (5.1.4)
ทุกตัวเป็นเวอร์ชั่นใหม่กิ๊กทั้งหมด ปัญหาตามมาล้านแปดมากมาย
หลักๆ ก็คือตำแหน่งของไฟล์ที่สร้างขึ้นไม่เหมือนเดิม ต้องหากันวุ่นวายอ้วกแตก
เพราะในแมนวลกับของจริง ไม่ตรงกันเลย ทั้ง library และ bin files
ประเด็นคือ จะใช้สอนพรุ่งนี้อยู่แล้วแต่ไม่สามารถทำให้มันจบลงในสามชั่วโมงแน่ๆ ถ้าทำตามแมนวลอ่ะนะ
พรุ่งนี้คงเหนื่อยอีกวันแหงๆ ภาวนาว่าขอให้อาจารย์สักคนว่าง เข้ามาช่วยด้วยเถิด.
-------
วันนี้มีคุณลุงโปรเฟสเซอร์จากเยอรมัน มาเยี่ยมชมที่แลบกันหลายคนทีเดียว
จากห้องเงียบๆ ก็เกิดอาการตลาดฝรั่งแตก ...จนต้องมีคนคอยปรามและเรียกตัวกันกลับไป
เพื่อไปเวียนห้องอื่นๆ ต่อ จริงๆ ก็ไม่มีอะไรจะคุยหรอก เรื่องงานวิจัยก็งั้นๆ เพราะทำคนละสายกัน
แต่ก็พูดนู่นถามนี่ไปเรื่อยๆ เพื่อจะเป็นเจ้าบ้านที่ดีต้อนรับอาคันตุกะ
ติดใจลุงอยู่คนนึง แกเห็นบูมเมอแรงที่ติดข้างตู้เราก็สนใจมาก เดินเข้ามาถามโน่นถามนี่
แกแนะนำวิธีปา และวิธีฝนให้มันเหวี่ยงกลับมาให้ซะด้วย ตั้งแต่ได้มาก็ยังไม่เคยลองเหมือนกัน
แกเล่าเรื่อง ที่แกบอกว่าตลกว่า ชนเผ่าอบอริจินต้องการที่จะทิ้งบูมเมอแรงแต่เขวี้ยงเท่าไหร่ๆ มันก็กลับมาทุกที
ก็เลยทิ้งไม่ได้ จำได้ว่าเคยอ่่านเรื่องนี้แล้วนะแม้จะเป็นครั้งแรกแต่ก็ไม่ตลกเลย ไว้วันหลังจะเอาเรื่องตลกที่คิดว่าตลกจริงๆ มาแปะดีกว่า... (จะได้รู้ว่าเส้นขำอยู่ระดับไหน)
Sunday, June 18, 2006
อื่ม....มมม...มม
กลับมาอยู่เมืองไทยได้พักใหญ่แล้วแหละ แต่เพิ่งได้มีโอกาสกลับมาหาบล็อกอีกครั้งก็วันนี้เอง
ช่วงนี้รู้สึกแปลกๆ จิตใจไม่ปกติ ไม่ตั้งมั่น เลื่อนลอยอย่างหาหลักไม่ได้
คงเพราะมีหลายๆ เรื่องในชีวิตที่ต้องคิด วางแผน และตัดสินใจไปพร้อมๆ กัน
ทำให้เกิดความกลัวอนาคตขึ้นมาอย่างเสียไม่ได้ กลัวการตัดสินใจว่าดีที่สุดเหมาะที่สุดแล้วหรือยัง
ซึ่งบังคับให้เราต้องยอมรับผลทั้งดีและร้ายที่จะเกิดในอนาคตโดยปริยาย
แต่อย่างไร เวลาก็ไม่เคยหยุด ความทุกข์ความสุขก็ไม่เคยหยุดนิ่งเหมือนกัน
ทุกอย่างขึ้นอยู่กับใจอย่างเดียวจริงๆ ถ้าท้อถ้าถอย แน่นอนว่าโอกาสก็ยากที่จะหวนคืนมาอีก
ภาระที่จะนำไปสู่เป้าหมายก็ยากยิ่งเสียเต็มกำลัง เลยอดสงสัยไม่ได้ว่าท่านทำได้อย่างไร
เป้าประสงค์ของท่านกับเราก็ไม่ต่างกันนัก แต่สถานะที่แตกต่างกัน เชื่อแน่ว่าอุปสรรคท่านต้องมากกว่าแน่นอน
ทำอย่างไรถึงจะเจริญรอยตามได้แค่เศษเสี้ยวธุลีก็ยังดี ทำอย่างไร ทำอย่างไร??
-------------------
มาเข้าชีวิตประจำวันดีกว่า
ตั้งใจว่าจะพยายามเขียนเพื่อเก็บข้อคิดความรู้ที่ได้ในแต่ละวัน (เป็นคนชอบคิด) และเพื่อเตือนความจำ (แต่ชอบลืม)
วันนี้นัดกับเพื่อนภาคคอมรุ่นเก๋าทั้งหลายที่ไม่ได้เจอกันเนิ่นนาน
นัดนี้นัดกันข้ามเดือนทีเดียว จองวันที่กันไว้เสร็จสรรพกันพลาด มานับๆ ดูแล้ว เรานัดกันปีละครั้ง แต่เผอิญปีที่แล้วไม่ได้ไป เลยเจอกันในรอบสองปีเลย
เพื่อนๆทุกคน(เท่าที่เจอเจ็ดท่าน) ยังสบายดีกันอยู่ เปลี่ยนงานการกันตามถนัด ขอบคุณในความน่ารักของเพื่อนๆ ที่ย้อนให้เราคิดถึงอดีตสนุกๆ ของเรากัน
แต่ขอโทษจริงๆ ที่วันนี้อาจจะดูไม่ร่าเริ่งเท่าไหร่ เพราะวันนี้ใจไม่ค่อยปกติ ไว้โอกาสหน้าหวังว่าเราจะเจอกันอีกนะ
"การรู้สึกสนิทใจกับใครแบบไม่มีเงื่อนไขนั้น ก่อให้เกิดความรู้สึกสุขใจแบบไม่มีที่สิ้นสุดเช่นกัน"
ช่วงนี้รู้สึกแปลกๆ จิตใจไม่ปกติ ไม่ตั้งมั่น เลื่อนลอยอย่างหาหลักไม่ได้
คงเพราะมีหลายๆ เรื่องในชีวิตที่ต้องคิด วางแผน และตัดสินใจไปพร้อมๆ กัน
ทำให้เกิดความกลัวอนาคตขึ้นมาอย่างเสียไม่ได้ กลัวการตัดสินใจว่าดีที่สุดเหมาะที่สุดแล้วหรือยัง
ซึ่งบังคับให้เราต้องยอมรับผลทั้งดีและร้ายที่จะเกิดในอนาคตโดยปริยาย
แต่อย่างไร เวลาก็ไม่เคยหยุด ความทุกข์ความสุขก็ไม่เคยหยุดนิ่งเหมือนกัน
ทุกอย่างขึ้นอยู่กับใจอย่างเดียวจริงๆ ถ้าท้อถ้าถอย แน่นอนว่าโอกาสก็ยากที่จะหวนคืนมาอีก
ภาระที่จะนำไปสู่เป้าหมายก็ยากยิ่งเสียเต็มกำลัง เลยอดสงสัยไม่ได้ว่าท่านทำได้อย่างไร
เป้าประสงค์ของท่านกับเราก็ไม่ต่างกันนัก แต่สถานะที่แตกต่างกัน เชื่อแน่ว่าอุปสรรคท่านต้องมากกว่าแน่นอน
ทำอย่างไรถึงจะเจริญรอยตามได้แค่เศษเสี้ยวธุลีก็ยังดี ทำอย่างไร ทำอย่างไร??
-------------------
มาเข้าชีวิตประจำวันดีกว่า
ตั้งใจว่าจะพยายามเขียนเพื่อเก็บข้อคิดความรู้ที่ได้ในแต่ละวัน (เป็นคนชอบคิด) และเพื่อเตือนความจำ (แต่ชอบลืม)
วันนี้นัดกับเพื่อนภาคคอมรุ่นเก๋าทั้งหลายที่ไม่ได้เจอกันเนิ่นนาน
นัดนี้นัดกันข้ามเดือนทีเดียว จองวันที่กันไว้เสร็จสรรพกันพลาด มานับๆ ดูแล้ว เรานัดกันปีละครั้ง แต่เผอิญปีที่แล้วไม่ได้ไป เลยเจอกันในรอบสองปีเลย
เพื่อนๆทุกคน(เท่าที่เจอเจ็ดท่าน) ยังสบายดีกันอยู่ เปลี่ยนงานการกันตามถนัด ขอบคุณในความน่ารักของเพื่อนๆ ที่ย้อนให้เราคิดถึงอดีตสนุกๆ ของเรากัน
แต่ขอโทษจริงๆ ที่วันนี้อาจจะดูไม่ร่าเริ่งเท่าไหร่ เพราะวันนี้ใจไม่ค่อยปกติ ไว้โอกาสหน้าหวังว่าเราจะเจอกันอีกนะ
"การรู้สึกสนิทใจกับใครแบบไม่มีเงื่อนไขนั้น ก่อให้เกิดความรู้สึกสุขใจแบบไม่มีที่สิ้นสุดเช่นกัน"
Wednesday, January 11, 2006
Firt Meal on New Year

On the 1st of new year, I give the present to myself by going to eat cake buffet. The cake buffet (ヶーキ 食べ放題) is the famous thing that we should do in Japan. It is really delicious. I searched on the internet with my friend and decision to go this place because there are 30 kinds of cake for tasting. Wow! It locates on the top floor of 25-floor Metropolitan Hotel near to Ikebukuro station. Wonderful panorama view!! The buffet price is approx. 1500 Yen per person but it is approx. 300-400 Yen per piece if we buy in the shop outside. It is worth to eat as much as we want even it is suffering in the last dishes. Let's see and slobber!
Wednesday, January 04, 2006
Tokyo Disneyland (28 Dec 05)
I have a good chance to visit "Tokyo Disneyland". My Thai friend asks me to escort her in joining this trip. She knows one Japanese guy, Nori, who used to be an exchanged student in SIIT. Nori invited Koji who is his juniors in his university and Koji just came back from Thailand by being exchanged student in SIIT. I think I am quite familiar with his face when I met him. After we knew the fact, I think that world is really round. Koji invites his girlfriend, Aya jung, who is a cute japanese girl and really nice. Her job is kindergarten teacher and she really is a generous teacher for kids.
We spend a whole day in Disneyland with various playthings and a lot of fun. Those friends are very kind to me and being the good guides even they used to visit here many times.
Oh..! I finally reached Disneyland.
We spend a whole day in Disneyland with various playthings and a lot of fun. Those friends are very kind to me and being the good guides even they used to visit here many times.
Oh..! I finally reached Disneyland.
Sunday, December 25, 2005
Christmas Eve in Yokohama (25 Dec 05)



On Christmas day, my Thai friend who has been study in Nagoya for about 1 year visits me during New Year time. We meet in the morning at my accommodation and go out to travel around. Yokohama is the place that we decided to visit. We would like to go to Kare musuem (curry museum) but we have to ask others on the way to be there. Finally, we reach there at noon. Actually, the purpose of the museum is offerring the visitor to eat curry foods. They have trivial history about curry in Japan including old TV advertisement. Since we would like to taste as much style of curry as possible, we then visit two shops and order different kinds of food. The taste in the first shop is quite nice but the second shop is oishigunai (not delicious) even it's the famous shop.





After lunch, we take the train to Sakuragicho-station and take a bus to visit Yokohama Bay Bridge. It is the one of beautiful bridges in Japan. Yoko (side) + Hama (seashore) is the important harbor city. Today is the lucky day for us, we can see Fujisan (Fuji Mountain) from the beautiful bridge by having yokohama city at the foreground. We knew that only some day we can see Fujisan but normally he is so shy and hides behind the haze.

We go back to the central of Yokohama city again. Today is quite crowded because it is a Christmas day and most couples go out to have a date and dinner. Unfortunately that I don't have anyone beside me except my friend :(really only friend): However, it is better than walking and having dinner alone. We decide to have Italian dinner in Cappriciosa restaurants in Yokohama Landmark Tower, the skyhigh building. The taste is quite good but we cannot eat all because we ordered when we are starving.
Subscribe to:
Posts (Atom)